ေစ်းႀကီး၍ နာမည္ႀကီးေသာ ေဖာင္တိန္ပင္တစ္ေခ်ာင္း
September 10, 2008
ခင္ဗ်ားကို က်ဳပ္ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ ေျပာျပေနတယ္ဗ်ာဟု ကြၽန္ေတာ့္ေ႐ႇ႕တြင္ထိုင္ေနေသာ လူႀကီး၏ ဘယ္ဘက္အကႌ်အိတ္ကပ္ထဲမႇ ေစ်းႀကီး၍ နာမည္ႀကီးလႇေသာ ေဖာင္တိန္ပင္တစ္ေခ်ာင္းက ေျပာသည္။
ကြၽန္ေတာ့္သားက အသက္ဆယ့္႐ႇစ္ႏႇစ္ဗ်။ ဆယ္တန္းကို ဂုဏ္ထူးေလးခုနဲ့ေအာင္တယ္ဟု ေစ်းႀကီး၍ နာမည္ႀကီးလႇေသာ ေဖာင္ တိန္ပင္ကို အကႌ်အိတ္တြင္ခ်ိတ္ထားေသာ လူႀကီးကဆို၏။ ထိုလူႀကီး၏ အကႌ်မႇာ အေရာင္လက္၍ ေတာက္ပေနသည္။ ကုမၸဏီ႐ုံးခန္း၏ နံရံမ်ား သည္ စိမ္းျပာေရာင္သုတ္ထား၏။ ေလေအးစက္၏ အာနိသင္ေၾကာင့္ ႐ုံးခန္းတြင္း၀ယ္ ရာသီဥတုက မ်တေနသည္။ ေစ်းႀကီး၍ နာမည္ႀကီးလႇ ေသာ ေဖာင္တိန္ပင္မႇာ သူ့သခင္ႀကီးႏႇင့္အတူ ကုမၸဏီ႐ုံးခန္းထဲတြင္ ဂုဏ္သေရ႐ႇိလူႀကီးသံုးဦးကို ဧည့္ခံေနရ၏။
ဒီကိစၥကို ခင္ဗ်ားေခါင္းထဲမႇာပဲထားပါ။ ခင္ဗ်ားတို့အတြက္ပါ မေကာင္းဘူးမဟုတ္လား။ ဒီအတြက္ ခင္ဗ်ားကို ကြၽန္ေတာ္သပ္သပ္ ပိုေပးပါ့မယ္ဟု သူ့သခင္ႀကီးက အသက္ေလးဆယ္ခန့္ ပိန္ပါးပါးလူတစ္ ေယာက္အား လြန္ခဲ့သည့္႐ႇစ္လခန့္က ေျပာခဲ့၏။ စိတ္ခ်ပါဗ်ာ၊ ဘယ္ ကြၽန္ေတာ္တို့ကလုပ္မႇာလဲဟု ထိုပိန္ပါးပါးလူက သူ့သခင္ႀကီး၏လက္ထဲမႇ သူ့အားအထင္တႀကီး စိုက္ၾကည့္ရင္း ျပန္ေျပာခဲ့သည္ဟု ေစ်းႀကီး၍ နာမည္ႀကီးလႇေသာ ေဖာင္တိန္ပင္က ေျပာျပေန၏။
သူ့အထက္သားႀကီးက အင္ဂ်င္နီယာဆိုရင္ သူက ဆရာ၀န္ ျဖစ္ရမႇာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါမႇ ‘စတင္းဒတ္ ဂ်င္နေရး႐ႇင္း’ တစ္ခုျဖစ္မယ္ မ ဟုတ္လား။ အေအးကို သံုးေဆာင္လိုက္ပါဦးဟု ေစ်းႀကီး၍ နာမည္ႀကီး လႇေသာ ေဖာင္တိန္ပင္ကို အိတ္ကပ္၌ ခ်ိတ္ထားေသာ ထိုလူႀကီးက ဆိုသည္။ ႏိုင္ငံျခားျဖစ္ အခ်ိဳရည္သံုးဗူးမႇာ ေရခဲေသတၲာအျပာႏုေရာင္ ေလးထဲမႇထြက္၍ ကြၽန္းစားပြဲေပၚမႇေနကာ ဂုဏ္သေရ႐ႇိ လူသံုးဦးအား ဧည့္ခံေနရသည္။ ‘ေလာကမႇာ ေငြသာအဓိကဆိုတဲ့ အယူအဆမ်ိဳး ကြၽန္ေတာ့္မႇာ မ႐ႇိပါဘူး။ ဟုတ္တယ္မဟုတ္လားဗ်ာ။ ေလာကမႇာ ပညာ ဟာလည္း အေရးႀကီးသမို့လား။ ဘယ္ေနရာမဆို ပညာဟာ အေရးပါတဲ့ ေနရာမႇာ႐ႇိတယ္ေလ။ ေသာက္ပါ။ ဒီမႇာက ႐ုံးခန္းဆိုေတာ့ ကသိက ေအာက္ႏိုင္ေနမလား မသိဘူးဗ်ာ။ ဟား ဟား’ ဟုလည္း ထိုလူႀကီးက ေျပာရင္းရယ္ေနျပန္၏။
ေျခာက္ရက္။ တစ္ရက္ကို ႏႇစ္ေယာက္။ ဘာမႇ ထူးထူးေထြေထြ လုပ္မေပးရပါဘူး။ ၾကည့္ေန႐ုံပါ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ။ သံုးေထာင္စီဆို ျဖစ္ရဲ႕မဟုတ္လားဟု သူ့သခင္ႀကီးက အသက္ေလးဆယ္ခန့္ ပိန္ပိန္ပါးပါး လူအား လြန္ခဲ့သည့္႐ႇစ္လခန့္က ေျပာေၾကာင္း၊ ေဖာင္တိန္ပင္က ဆို သည္။ ခင္ဗ်ားက စာသမားဆိုေတာ့ ဒါေတြပိုသိမႇာေပါ့။ ခင္ဗ်ားလည္း ပညာ႐ႇင္တစ္ေယာက္ပဲဟု ေစ်းႀကီး၍ နာမည္ႀကီးလႇေသာ ေဖာင္တိန္ ပင္ကို အကႌ်အိတ္၌ ခ်ိတ္ထားေသာ လူႀကီးကေျပာသည္။ ထိုလူႀကီးစကား ေျပာလိုက္တိုင္း သူ၏ညာလက္သည္ ကုမၸဏီႏႇင့္ သက္ဆိုင္ဟန္႐ႇိေသာ ဖိုင္တြဲတစ္ခုထဲမႇ စာ႐ြက္မ်ားကို တစ္႐ြက္ခ်င္းလႇန္ေန၏။ ထိုအခါ သူ၏ ညာလက္သူႂကြယ္႐ႇိ အ႐ြယ္ႀကီးႀကီး ေက်ာက္စိမ္းလက္စြပ္သည္ အေရာင္လက္၍ သြားတတ္သည္။
ဒီမယ္ မိန္းမရ။ ဒါ ဘ၀ကြ။ ဘ၀ကို အဆံုးအျဖတ္ေပးမႇာ။ ဒီတစ္ေနရာမႇားရင္ တစ္ဘ၀လံုး သြားေပေရာ့။ လူနဲ့ေငြ ဘယ္ဟာက အေရးႀကီးသလဲဟု သူ့သခင္ႀကီးက ဇနီးသည္အား ေျပာခဲ့ေၾကာင္း ေစ်းႀကီး၍ နာမည္ႀကီးလႇေသာေဖာင္တိန္ပင္က ေဖာက္သည္ခ်သည္။
ဂုဏ္သေရ႐ႇိလူသံုးဦးသည္ အေအးကိုသာ ငုံ့၍ေသာက္ေနၾက သည္။ ကြၽန္ေတာ္တို့ဆီမႇာ ”တကၠေနာ္ေလာ္ဂ်ီ” ပိုင္းက အားနည္းေန တယ္။ ဒါ ခင္ဗ်ားတို့လည္း သိပါတယ္။ သိပၸံနယ္ပယ္ေတြမႇာ ”ဆတ္ဘ ဂ်က္”အဆင့္ပဲ ႐ႇိေနေသးတယ္။ ႏိုင္ငံတကာ ကုမၸဏီေတြနဲ့ ဆက္ဆံတဲ့ အခါ တကၠေနာ္ေလာ္ဂ်ီပိုင္းက သပ္သပ္၀ယ္ေနရသလိုခ်ည္း ျဖစ္ျဖစ္ေန တယ္ဟု ေစ်းႀကီး၍နာမည္ႀကီးလႇေသာ ေဖာင္တိန္ပင္ကို အကႌ်အိတ္ ကပ္တြင္ ခ်ိတ္ထားေသာလူႀကီးက ေျပာျပေနသည္။
ဆယ့္ႏႇစ္ေယာက္၊ သံုးေသာင္းေျခာက္ေထာင္ဟု အသက္ေလး ဆယ္ခန့္ ပိန္ပါးပါးလူက ေစ်းႀကီး၍နာမည္ႀကီးလႇေသာ ေဖာင္တိန္ပင္ႏႇင့္ လူႀကီးအား ေျပာခဲ့၏။ ဒီသံုးေသာင္းကေတာ့ ခင္ဗ်ားတို့ ဆရာႀကီး အတြက္ အထူးေပါ့ဗ်ာဟု သူ့သခင္ႀကီးက ထပ္ေျပာခဲ့ေၾကာင္း ေစ်းႀကီး၍ နာမည္ႀကီးလႇေသာ ေဖာင္တိန္ပင္က ဆိုေလသည္။
အခ်ိဳရည္သံုးဗူးထဲမႇ အခ်ိဳရည္မ်ားကုန္သြားၿပီ။
ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ သားကို ဆရာ၀န္ပဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ သားငယ္ရမႇတ္က မႏႇစ္က ‘အမ္စီ’ ၀င္ခြင့္အမႇတ္ထက္ ႏႇစ္ဆယ္တိတိပို တယ္။ စီးကရက္ႀကိဳက္ရင္ သံုးေဆာင္ပါဦးဟု ျပည္ပျဖစ္ ေ႐ႊေရာင္ စီးကရက္ဗူး အသစ္စက္စက္ကိုဖြင့္ကာ ဂုဏ္သေရ႐ႇိ လူသံုးဦးအား ထိုလူႀကီးက ဧည့္ခံျပန္၏။ ဂုဏ္သေရ႐ႇိ လူႀကီးသံုးဦးအနက္မႇ တစ္ဦး သည္ ထိုစီးကရက္ဗူးထဲမႇ တစ္လိပ္ကိုႏိႈက္ယူကာ မီးညိႇသည္။ အခု တစ္ေလာ ခင္ဗ်ားတို့ေလာကမႇာ ေျပာေျပာေနတဲ့ ”ဂ်င္နေရး႐ႇင္းဂက္ပ္” ဆိုတာကို ကြၽန္ေတာ္သေဘာေပါက္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္က အခုခင္ဗ်ားတို့ ျမင္တဲ့အတိုင္း ကုမၸဏီတစ္ခု ပိုင္႐ႇင္ျဖစ္ေနရင္ သားတစ္ေယာက္က ”ကြန္စထရပ္႐ႇင္း” ကုမၸဏီတစ္ခု ပိုင္ရမယ္။ သားတစ္ေယာက္က ”ပ႐ိုက္ဗိတ္”ေဆး႐ုံတစ္ခု ပိုင္ရမယ္လို့ ေမ်ာ္လင့္ထားတယ္ဟု ေစ်းႀကီး၍ နာမည္ႀကီးေသာ ေဖာင္တိန္ပင္ကို အေရာင္လက္၍ ေတာက္ပေနသည့္ အကႌ်အိတ္၌ခ်ိတ္ထားေသာ လူႀကီးက ဆိုသည္။
၀ိုင္းတစ္ခုေတာင္ ဒီထက္မက ေပးရေသးတာပဲေလဟု သူ့သ ခင္ႀကီးက ဇနီးသည္အားေျပာခဲ့ေၾကာင္း ေစ်းႀကီး၍ နာမည္ႀကီးလႇေသာ ေဖာင္တိန္ပင္က ေျပာဆိုေနသည္။
အဲဒီကုမၸဏီပိုင္႐ႇင္က သူ့အိတ္ကပ္ထဲမႇာ ေစ်းႀကီးၿပီးနာမည္ ႀကီးတဲ့ ေဖာင္တိန္ပင္တစ္ေခ်ာင္း အျမဲခ်ိတ္ထားတယ္။ ရက္ေရာတာက လည္း လြန္ပါေရာဗ်ာ။ ဘယ္လိုေျပာမလဲ၊ အေမ်ာ္အျမင္ႀကီးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ ဆိုရမႇာေပါ့ဟု အသက္ေလးဆယ္ခန့္ ပိန္ပါးပါးေက်ာင္းဆရာတစ္ ေယာက္က ကြၽန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းအား ေနာင္တြင္ ေျပာျပခဲ့ေၾကာင္း ထိုကြၽန္ေတာ့္ ငယ္သူငယ္ခ်င္းက လြန္ခဲ့ေသာႏႇစ္လခန့္က ကြၽန္ေတာ့္ကို ေျပာခဲ့သည္။
အခု ဆယ့္႐ႇစ္ႏႇစ္ဗ်ာ။ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးၿပီ။ ဂုဏ္ထူးေလးခု ပါတယ္။ အမႇတ္ကေတာ့ ခုနကေျပာသလို ေဆး၀င္မႇာပါ။ သူ့ကြယ္ရာမို့ ေျပာရဦးမယ္။ ဒီေကာင္က ကြၽန္ေတာ့္ထက္ေတာ္မယ့္ေကာင္ဗ်ဟု ေစ်း ႀကီး၍ နာမည္ႀကီးလႇေသာ ေဖာင္တိန္ပင္ကို အကႌ်အိတ္္ကပ္တြင္ ခ်ိတ္ထားေသာ လူႀကီးကဆို၏။
ခင္ဗ်ားကို က်ဳပ္ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ေျပာျပေနတာ ခင္ဗ်ား သိေနပါတယ္ေနာ္ဟု ကြၽန္ေတာ့္ေ႐ႇ႕တြင္ထိုင္ေနေသာ လူႀကီး၏ ဘယ္ ဘက္အကႌ်အိတ္ကပ္ထဲ႐ႇိ ေစ်းႀကီး၍ နာမည္ႀကီးလႇေသာ ေဖာင္တိန္ ပင္တစ္ေခ်ာင္းက ေျပာေနသည္။ ထိုေစ်းႀကီး၍ နာမည္ႀကီးလႇေသာ ေဖာင္တိန္ပင္မႇာ သူ့သခင္ႀကီးႏႇင့္အတူ ကုမၸဏီဧည့္ခန္းထဲတြင္ ဂုဏ္သ ေရ႐ႇိ လူသံုးဦးကို ဧည့္ခံေနရ၏။
ဦး ဖုန္းလာတယ္ဟု ဧည့္ခန္း၏ ေ႐ႇ႕ဘက္အ၀င္၀ အခန္းငယ္ ထဲမႇ အတြင္းေရးမႇဴးမေလးက လာအေၾကာင္းၾကားေနသည္။ ခင္ဗ်ားတို့ ႀကိဳက္တတ္ရင္ စီးကရက္ေသာက္ပါ။ အိတ္ထဲထည့္ယူသြားပါဗ်ာ။ အားမနာပါနဲ့။
ကုမၸဏီ႐ုံးခန္းသည္ သုတ္ထားေသာ စိမ္းျပာေရာင္ေဆးေၾကာင့္ ၾကည္လင္သန့္ျပန့္ေန၏။ ညိႇထားေသာ ေလေအးစက္အစြမ္းေၾကာင့္ အခန္းတြင္း ရာသီဥတုမႇာ သာယာစိုျပည္လ်က္ ႐ႇိေနသည္။
ဒီမႇာက စီးကရက္ကို ကြၽန္ေတာ္တစ္ေယာက္ပဲေသာက္တယ္။ ထည့္ယူသြားပါခင္ဗ်ာဟု ေစ်းႀကီး၍ နာမည္ႀကီးေသာ ေဖာင္တိန္ပင္ကုိ အကႌ်အိတ္ကပ္တြင္ ခ်ိတ္ထားေသာလူႀကီးက ကြၽန္ေတာ္ႏႇင့္ ဂုဏ္သေရ႐ႇိ လူႏႇစ္ေယာက္အား ႏႈတ္ဆက္စကားႏႇင့္အတူ ဆို၏။
ကြၽန္ေတာ္ေတာင္ အားက်သြားတယ္ဗ်ာဟု အလတ္တန္းစား ကုမၸဏီႀကီးတစ္ခု၏ ႐ုံးခန္းအတြင္းမႇ ထြက္လာအၿပီးတြင္ ကြၽန္ေတာ့္ ေဘးမႇ ဂုဏ္သေရ႐ႇိ လူႏႇစ္ေယာက္အနက္မႇ တစ္ေယာက္ကဆိုသည္။
ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ မလြဲမေ႐ႇာင္သာလို့ ၿငိမ္နားေထာင္ေနရ တာခင္ဗ်ဆိုေတာ့ ထိုဂုဏ္သေရ႐ႇိ လူႀကီးႏႇစ္ေယာက္က ကြၽန္ေတာ့္အား တအ့ံတၾသ ၾကည့္၏။
ကုမၸဏီပိုင္႐ႇင္လူႀကီး၏ အေရာင္လက္၍ ေတာက္ပေနေသာ အကႌ်အိတ္ကပ္အတြင္းမႇ ေစ်းႀကီး၍ နာမည္ႀကီးလႇေသာ ေဖာင္တိန္ပင္က ကြၽန္ေတာ့္ကို အထုပ္ေျဖျပေနတယ္ဗ်ာဟု ဆိုေတာ့ ပို၍ အ့ံအားသင့္သြား ၾကေလသည္။ ။
ေနထြတ္
——————————–
ေရႊအျမဳေတမဂၢဇင္းမွာ စိစစ္ေရးအပယ္ခံရျပီး ေနာ္ေ၀းႏိုင္ငံထုတ္ ဥဒါန္းမဂၢဇင္းမွာ ၂၀၀၈ မွာ ျပန္ေဖာ္ျပပါရွိ။
ေဖေဖာ္၀ါရီ၊ ၁၉၉၇ မွာ ေရးခဲ့ပါတယ္။
——————————-
